امروز ۱۷ دیاتفاقات زیادی توی همین ۱۷ روز افتاده. حالم بهتر است. امروز رفته بودم پیش تراپیستم و در کمال تعجب وقتی آمدم بیرون حالم بد نبود! نه بهت زده بودم نه غمگین و نه حالت گریه داشتم! میتوانم بگویم ک

با تغییر دادن نگرش ها و فکرها و باورهام دردهای روانم بیشتر شدن اما برا بهتر شدن باید تغییر کرد و تغییر انگار مستلزم درده. روانم درد میکنه. چند وقتی هست که از همه طرف هجوم آوردم به خودم که خودمو اصلاح

۱۷ بهمن حتما روز قابل توجهی نیست... مگر اینکه در آن روز چیزی را تمام کرده باشم که دو سه سالی است درگیر آنم... تمامش کردم تا مگر در جایی دیگر آرام بگیرم و به این روزها دیگر فکر نکنم. امیدوارم روزهای خوبی در انتظار من و اویی که نخواست به دست های من خسته برسد، باشد و آینده روی خوش زندگی را به هردویمان نشان بدهد.